Gönlü Ayran Olanın Çalkalayanı Çok Olur
Bazen hayat, bir insanın kalbinde çalkalanan hisler gibi olur. Bir an önce mutlu olmak istersin, ama duyguların bir türlü dengeye gelmez. Ve işte o an, “gönlü ayran olanın çalkalayanı çok olur” diye bir laf gelir aklına. Kimse sana ne kadar dikkatli olman gerektiğini söylemeden, kalbinin peşinden gitmek isteyeceğini bilirsin. Ama bir gün, beklenmedik bir şekilde, o çalkalanmalar sana çok ağır gelir.
O Geceden Bir Hikaye
Kayseri’de bir yaz akşamıydı, hava sıcak ama bir o kadar da rüzgarlı. Herkes akşamın geç saatlerine kadar sokaklarda, kafelerde, parklarda. Ama ben, her zamanki gibi, evimin balkonunda yalnızdım. Arada bir telefonlar gelir, arkadaşlarımı ararım, ama hiçbir şey bana o geceki kadar anlamlı gelmiyordu.
Saatler geçtikçe, kafamda düşünceler birbiri ardına sıraya girmeye başlamıştı. O an, geçmişe dönüp bakmaya başladım. Birini sevmek, ona aşık olmak, hissettiğini olduğu gibi kabul etmek kolay değilmiş. İnsan ne kadar çok isterse, o kadar çok kaybetmeye de hazır olmalı.
Geçmişimden biri geldi aklıma; bir zamanlar en yakın arkadaşımdı, ama sonrasında hiç beklemediğim şekilde birbirimize yabancılaştık. O, bana hep “gönlü ayran olanın çalkalayanı çok olur” derdi. O zamanlar, bu lafı ciddiye almamıştım. Ama şimdi… Şimdi her şeyin ne kadar doğru olduğunu anlıyorum.
Onunla Tanışmam
Birkaç yıl önceydi. Henüz gençtim, hayata karşı beklentilerim vardı ama kimseye güvenim yoktu. Bir arkadaşımın düzenlediği bir partiye gitmiştim, o an hayatımda en önemli kişiyle tanıştım. Aslında ilk başta hiçbir şey hissetmedim. Ama o sabahın ilk ışıklarında, konuşurken gözlerindeki o derinliği gördüm. Sadece bir arkadaş gibi başlamıştı her şey ama sonra her geçen gün daha da yakınlaştık.
Birbirimize ne kadar güvenip güvenemeyeceğimize dair birbirimize çok şey anlattık. Ama zaman içinde anladım ki, ben her şeyimi ona açtıkça, o daha da çekilirdi. Kendisini sürekli savunmaya almıştı. Ben de, onun uzaklaştığını fark ettiğimde, sadece bu durumu içimden kabullenmeye çalıştım. Onun bir parçası olmaya çalıştıkça, o benden daha fazla uzaklaştı.
Gönlü Ayran Olanın Çalkalayanı Çok Olur
Ve işte o gece… O gece, kafamda bin bir düşünce arasında, eski arkadaşımın bana söylediği bu söz geldi. “Gönlü ayran olanın çalkalayanı çok olur.” Benim gönlüm bir ayran gibiydi işte. Ne kadar çok hissetsem de, ona bunu yeterince gösteremedim. O kadar içine kapanmıştı ki, en ufak bir rüzgar bile onu sarsabiliyordu. Ama ben, sürekli onun etrafında çalkalanan, onu iyileştirmek isteyen kişi oldum. Onu sevdiğimi ve ona değer verdiğimi ona göstermek için çok uğraştım. Ama her defasında bir şekilde bana daha da uzaklaşıyordu.
Ve o çalkalanmalar, içimde birikmeye başladığında, her şey daha da karmaşık hale geldi. Ben ne kadar çok hissetsem de, o kadar kaybolmaya başladım. Onun gönlündeki ayran, hiç bir zaman düzgün bir şekilde karışmadı. Hep bir dalgalanma vardı; bazen yaklaşır gibi olurdu, bazen aniden uzaklaşırdı.
Kaybolanlar
Bir sabah, her şeyin bitmiş olduğunu fark ettiğimde, bana son bir mesaj göndermişti. Sadece şunu yazmıştı: “Bazen bir insanın kalbinde olabilmek, ona duyduğun sevgiyi göstermek değil, sadece onun içinde kaybolabilmektir.”
Ve o an, her şey netleşti. Benim için gerçekten de en değerli şey onun içindeyken kaybolmaktı, ama o kaybolduğum an fark etti. Gönlü ayran olanın çalkalayanı gerçekten çok olurmuş. Ben, sürekli çalkalanırken, o bir arada kalmayı tercih etmişti. Ve ne kadar çalkalansa da, o her seferinde sakin kalmayı başardı. Onun o sakinliği, bana daha fazla acı veriyordu.
Gönül Duyguları ve Çalkalanmalar
Bugün, o eski dostumun söylediklerini hatırladığımda, hala bir yandan üzülürüm. Ama bir yandan da rahatlarım. Çünkü bir insan, gönlünü başkasına açmak ve birini gerçekten sevmek istediğinde, ona ne kadar derinden bağlansa da, o bağ bazen kesilir. Bu kesilme her zaman bir kayıp değildir, aslında insanın kendi büyümesini sağlayan bir süreçtir.
Zamanla öğreniyorsunuz; bazen kalbiniz o kadar çalkalanır ki, karışmaz. Zihniniz ve ruhunuz bir yere kadar gider, ama o noktada durmanız gerektiğini fark edersiniz. “Gönlü ayran olanın çalkalayanı çok olur,” demişti ya, işte o an, kalbinizin çalkalanmasının ne kadar değerli olduğunu anlarsınız. Sadece, bazen bazı şeylerin doğru zamanını beklemeniz gerekir.
Beni sevmediği için üzülmedim; o yüzden yalnız kaldım. O çalkalanmalar beni sadece büyüttü, geliştirdi. Kendimi bulmam, o ayranla karışıp bir bütün olmam için bir fırsat oldu. Ama öğrendim ki, sevmenin de bir sınırı vardır.
Sonuç
O gecede, Kayseri’nin rüzgarlı sokaklarında yalnız başıma düşünürken, yıllar önce bana söylenen bu sözün anlamını derinden kavradım. Bazen, ne kadar sevsek de, gönlümüzü o kadar fazla açtıkça, çalkalanmaların daha büyük olduğunu görürüz. Gönlü ayran olanın çalkalayanı çok olur ve bazen, bu çalkalanmalara dayanmak o kadar zor olabilir ki, sonunda sadece bir yere tutunmak ve durmak gerekir.
Belki de hayat, tıpkı bir ayran gibi; ne kadar çalkalarsan, o kadar karışır. Ama bir yerden sonra, karışması bir noktada durmalı. Önemli olan, o duraklamayı bulduğunuzda ne yapacağınızdır.